တစ္လျပည့္အလြမ္း

ဘြားဘြားရယ္ ေျမးတို႔နဲ႔ ခြဲခြာသြားခဲ့တာ ၁၁.၁၁.၂၀၀၇ ေန႔ ညေန ၄း၁၀ မိနစ္ကေန ဒီေန႔ ဆို တစ္လျပည့္ခဲ့ၿပီေပါ့။ အခ်ိန္ေတြဟာ ျမန္ဆန္လိုက္တာေနာ္။ ဘြားကို ဒီေန႔ထိ ေျမးေလ ေမ့မရခဲ့ေသးပါဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေမ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျမးေတြကို လိမ္မာေအာင္၊ ယဥ္ေက်းေအာင္၊ လူေတြကို တတ္ႏုိင္သေရြ႕သည္းခံႏိုင္ေအာင္ သြန္သင္ဆံုးမခဲ့လို႔ ေျမးေလ လူေတြအေပၚ နားလည္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေနလာခဲ့ရတာ ဘြားရဲ႕ေက်းဇူးတရားေတြေၾကာင့္ပါေနာ္။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ကိုယ္အျမဲတမ္းေကာင္းဖို႔ လမ္းျပခဲ့တဲ့ေက်းဇူးဟာ ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဘြားရဲ႕ေအးရိပ္ဟာ ေျမးတို႔အတြက္ အလံုုျခံဳဆံုးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ လူတိုင္းဟာ ဘြား သြားတဲ့လမ္းကို ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုတာ နားလည္ထားခဲ့ေပမဲ့ တကယ္တမ္းခြဲခြာခဲ့တဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ မေျဖႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဘြားရယ္ ယမင္းေလ ဘာဆက္ေျပာရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ ဘြားအတြက္ ရင္ထဲက စကားေတြကို ကဗ်ာအျဖစ္ သြန္းေလာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဘြား ေကာင္းရာဘံုဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနမယ္ဆိုတာ ယမင္းသိထားပါတယ္။

တစ္လျပည့္အလြမ္း

လင္းၿပီး မေမွာင္၊ ေအးျမျမစ္တာ
ေနေရာင္ေဖ်ာ့ဆင္း၊ ညေနခင္းသို႔
မာန္ကင္းခ်ဳိသာ၊ ဘြား မ်က္ႏွာသည္
ၾကည္သာဘိျခင္း၊ ရင့္က်က္ျခင္းျဖင့္
အလွမာန၊ ေဒါသေမာဟ
တဏွာဆန္န၊ ကင္းစင္ပလ်က္
လက္က ပုတီး၊ ပြားစည္းရြတ္ၾကား
ႏႈတ္တရားႏွင့္၊ အဘြား မျပတ္
ေနေပ်ာ္တတ္၏။
ကြမ္းျမံဳ႔ငုံ၀ါး၊ ေရေႏြးေသာက္လ်က္
တရားေပြ႔ပိုက္၊ အခါးႀကိဳက္ကာ
ဘြားမ်က္ႏွာသည္၊ ဇရာရိပ္တိုး
အရြယ္မ်ဳိးမို႔၊ ႏုိးၾကားမႈကင္း
ႏုမ်စ္ျခင္းတို႔၊ ပကင္းရင့္ႏြမ္း
ပါးေရတြန္႔လ်က္၊ ပပ္ၾကားအက္ႏွင့္။
ႏုျခင္း လွျခင္း စိုေျပျခင္းတို႔
အလ်ဥ္းကြယ္ေပ်ာက္၊ ပင္အိုေျခာက္ဟု
ေတြးေထာက္ဆင္ျခင္၊ ဘြားကိုျမင္စဥ္
ယမင္းရဲ႕ရင္ထဲ ၾကည္ႏူးရိပ္ထင္
ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ျမဲ
အိမ္အျပန္ ယမင္းရဲ႕အရိပ္
ျမစ္တာနဲ႔ ႀကိဳဆိုလက္ကမ္း
ဘြားအိုဘ၀၊ ေနညိဳစလည္း
အလွေ၀စု၊ အႏုလက္က်န္
ရွင္သန္ေနျမဲ၊ ဘြားရဲ႕အျပံဳး
အလွ်ံဖိတ္ဖိတ္၊ ယမင္း အရိပ္ထင့္
အျမဲ ျမင္ေယာင္ေနဆဲပါတကား။ ။

ဘြားရဲ႕ဆုံးမမႈေတြကို အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ကာလပတ္လံုး ေျမးေလ အျမဲလိုက္နာသြားမွာပါ။
ျပဳျပဳသမွ် ေကာင္းမႈေတြကို ေရာက္ရာဘံုဘ၀မွ သာဓုေခၚႏုိင္ပါေစဘြားဘြားရယ္....

ဘြားဘြား...
ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာအၿပီးတိုင္သြားခဲ့ေပမယ့္
ယမင္းရဲ႕အိပ္မက္ထဲမွာ ခဏခဏေတြ႕ေနရတာ
ယမင္းရဲ႕အေတြးထဲမွာ ခဏခဏ ေတြ႕ေနရတာ
ဘာေၾကာင့္ပါလဲ ဘြားရယ္။
ေဟာဒီ ကဘာေျမက
ဘာကိုမွ သယ္ေဆာင္မသြားတဲ့အျပင္
ဘြား�