အလြမ္းည

တစ္ခါဆီက
ျပာရီေ၀၀ါး ႏွင္းညမ်ားမွာ
ခ်စ္ျခင္းသီကံုး
မ်က္လံုးမ်ားႏွင့္ ျပံဳးခဲ့ၾကတယ္
လရိပ္စိုစို ၾကယ္ငိုတဲ့ည
ဒါ... ဂီတတဲ့။
ရယ္သံတိုးတိုး အိပ္မက္လႈပ္ႏႈိးရင္း
အိပ္မက္ထဲမွာ ေရာက္ေရာက္လာသူ
ရင္ခုန္သံမ်ားႏွင့္ရင္းႏွီး
ပန္းစံုပြင့္တဲ့ ညတစ္ည။
ၾကာခဲ့ေပမဲ့ ျပာလဲ့ေနဆဲ
ေန႔ရက္ေဟာင္းေတြ
ဘယ္ေလာက္ေ၀းပေစ ေမ့မေနခဲ့
ဘယ္ေလာက္ မုန္းပေစ
ကိုယ္ျပံဳးေနခဲ့။
ရက္ေတြ လစား ႏွစ္ေတြျခားလည္း
အိပ္မရတဲ့ ညမ်ားစြာ၀ယ္
တလည္လည္ႏွင့္
အေတြးနယ္ထဲ ေ၀ခြဲခက္စြာ
ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား
ကေယာက္ကယက္ မေဖ်ာက္ဖ်က္ႏိုင္
သူမသိေအာင္
အပူေငြ႕ေလာင္ကြၽမ္း
မ်က္ရည္ခန္းလည္း
တစ္ျခမ္းတည္းေသာ အသည္းလႊာႏွင့္
ျမဲစြာခ်စ္မည့္ သစၥာရယ္ေပါ့
တစ္ကိုယ္တည္းသာ တိုးတိတ္ရြတ္ဆို
လမင္းပ်ဳိႏွင့္ ၾကယ္စင္မ်ားကို
သက္ေသတည္။

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ျပဳပါ

ေလာကမွာ
ေနထိုင္စရာအတြက္ ေျမ
ရွဴ႐ႈိက္ဖို႔အတြက္ ေလ
ေသာက္သံုးဖို႔အတြက္ ေရထက္
သားသမီးေတြအတြက္
အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ အေမသာ
အေရးႀကီးဆံုးပါ အေမ...
ၾကည္လင္ခ်ဳိေအးတဲ့
ေက်ာက္စက္က်စမ္းေရဟာ
ေမာပန္းေရဆာသူေတြအတြက္
အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တာထက္
သားသမီးေတြအတြက္ကေတာ့
အေမ့ရဲ႕အျပံဳးတစ္ခ်က္ဟာ
ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္ေအာင္
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဆံုးပဲ အေမေရ...
အေမ့ေစတနာကို
ဖက္မနမ္းမိ
ၾကာပါၿပီ
ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ေတြ
ဆံပင္ျဖဴေတာ့မယ့္အထိေပါ့
အခုမွ
ဦးေႏွာက္ကို ဆားခပ္ၿပီး
ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္
ငါဟာ ေပးဆပ္ျခင္းကို
ေက်ပြန္ေအာင္ မျပဳလုပ္ရေသးပါလား
အေမရယ္
စိတ္ထဲမွာ
အႀကိမ္ႀကိမ္ခံစား
အေမနဲ႔အတူ ရွင္သန္ခြင့္ေတြ
အျမဲရခ်င္တယ္ အေမရယ္...
သမီးကို ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ျပဳပါ အေမ...